Haori, hakama, geta: japońskie stroje z Demon Slayer

Stroje w Demon Slayer nie są fantazyjnymi kostiumami. Prawie wszystkie istnieją, mają precyzyjne nazwy i określone zastosowanie: nie nosi się tych samych sandałów podczas wędrówki po górach i na paradzie po dzielnicy rozkoszy, a obi nie wiąże się tak samo w wieku piętnastu i trzydziestu lat. Autorka czerpała z autentycznej garderoby Japonii – chłopów, samurajów, kurtyzan i mieszczan poznających zachodnie stroje.

Znajomość tych nazw pomaga zrozumieć bohaterów i wybrać dobrze wykonany cosplay. Nasza strona o świecie Demon Slayer przedstawia świat serii, a nasz artykuł o okresie Taisho w Demon Slayer opowiada o czasach, w których toczy się akcja, pełnych tramwajów, lamp elektrycznych i nieodkopanych jeszcze wiosek.

Garderoba między dwoma światami

Akcja toczy się na początku okresu Taisho, w Japonii, która jednocześnie przybiera dwa oblicza. W dużych miastach mężczyźni noszą garnitury, koszule i kapelusze, a studenci mundury z wysokim kołnierzem inspirowane europejskimi strojami wojskowymi. Na wsi niemal wszyscy nadal noszą kimono, słomiane sandały i odzież roboczą. Rodzina Kamado, zajmująca się produkcją węgla w górach, wciąż żyje w tradycyjny japoński sposób.

Muzan uosabia drugie oblicze. Gdy Tanjiro spotyka go w Asakusa, ma na sobie biały kapelusz z ciemnym wstążką, czarny haftowany garnitur, biały krawat i eleganckie buty, a jego ludzka towarzyszka – kapelusz typu cloche i elegancką sukienkę. Najstarszy demon w serii jest również najbardziej nowoczesny w swoim wyglądzie: zmienia postać wraz z upływem wieków i zawsze podąża za aktualną modą.

Mundur pogromców demonów łączy oba te style. Czarna kurtka z wysokim kołnierzem i złotymi guzikami przypomina mundury ówczesnych uczniów, szerokie spodnie przywodzą na myśl hakama, a narzucane na wierzch haori wywodzi się wprost z tradycji. Nasz artykuł o mundurze pogromców demonów szczegółowo opisuje strój dostarczany przez armię, jego specjalny materiał i znak wyhaftowany na plecach.

Kimono i to, co nosi się pod spodem

Kimono to długa, prosta suknia, przekładana na piersi, z lewym brzegiem zawsze na wierzchu, zapinana w talii pasem. Przekładanie jej w drugą stronę jest zarezerwowane dla zmarłych, których ubiera się w ten sposób na pogrzeb. Pod kimono nosi się nagajuban, bieliznę z bawełny lub jedwabiu, która chroni wierzchnią tkaninę i której kołnierz lekko wystaje nad krawędź kimono.

Nezuko nosi bladoróżowe kimono o krótkich rękawach, pokryte liśćmi konopi, na białym nagajuban sięgającym jej do kolan. Krój ten jest typowy dla dziewczyny z prowincji, przeznaczony do pracy i ruchu. Tamayo z kolei nosi ciemne kimono zdobione czerwonymi kwiatami kamelii – strój miejskiej kobiety, która może poruszać się w tłumie Asakusa, nie przyciągając uwagi. Nasz artykuł o kimonie i wzorze asanoha Nezuko szczegółowo opisuje każdy element jej stroju.

W dzielnicy rozkoszy trzej chłopcy również muszą się przebrać. Tengen Uzui przebranych za dziewczęta, by mogli wejść do domów kurtyzan: Tanjiro staje się Sumiko, Zenitsu – Zenko, a Inosuke – Inoko, ten ostatni w yukacie, lekkim bawełnianym kimonie o indygo barwie. Gruba farba do twarzy i warkocze przewiązane wstążkami budzą śmiech, ale kimono pozwala im wtopić się w otoczenie. Nasz artykuł o łuku dzielnicy rozkoszy opowiada o tej misji.

Obi, pas, który wszystko spina

Obi to szeroki pas zapinający kimono. Nie ma ani guzików, ani klamry: owija się go kilkukrotnie wokół talii i wiąże, najczęściej z tyłu. Często towarzyszą mu dwa akcesoria: obiage, czyli szal z materiału zakrywający górną część pasa, oraz obijime, sznurek wiązany z przodu, który go utrzymuje na miejscu. Nezuko nosi oba: zielony obiage i obijime zawiązany na jej szachownicy obi.

U kurtyzan obi zmienia swoje położenie. Wysokiej rangi oiran wiązały go z przodu, tworząc szeroki i ciężki węzeł, co odróżniało je od pozostałych kobiet. Daki, ukryta pod postacią oiran Warabihime, czyni z niego nawet broń: jej moc demoniczna opiera się na żywych pasach materiału, które rozcinają ciało i więżą ofiary. Najzwyklejszy element japońskiej garderoby staje się w jej rękach atrybutem Wyższego Księżyca.

W cosplayu obi jest elementem, który najczęściej wykonuje się nieprawidłowo. Zbyt wąski lub zawiązany zbyt nisko obi psuje sylwetkę. Jeśli strój go zawiera, u postaci kobiecych umieść go tuż pod biustem, a u męskich na biodrach, i zaciśnij go wystarczająco mocno, by nie obracał się podczas chodzenia. Nasz artykuł o Daki i Gyutaro, Szóstym Wyższym Księżycu opowiada o demonie o pasach.

Haori, kurtka zakładana na wierzch

Haori to kurtka długa do bioder lub ud, noszona rozpięta na wierzchu kimono lub munduru. Nie ma guzików, jedynie dwa małe sznurki, i nigdy nie zapina się jej na stałe. To najbardziej widoczny element stroju w Demon Slayer: armia wydaje każdemu ten sam czarny mundur, a każdy wyróżnia się haori, które wybiera, otrzymuje lub dziedziczy.

Zielono-czarna szachownica Tanjiro, żółte trójkąty Zenitsu, dwa rodzaje tkanin Giyu Tomioki, płomienie Rengokiego, skrzydła motyla Shinobu: każdy wzór pochodzi z japońskiego repertuaru tekstylnego i ma swoje znaczenie. Niektóre haori są przekazywane z pokolenia na pokolenie, jak haori Rengokiego, które należało do jego ojca, czy haori Shinobu, odziedziczone po jej siostrę Kanae. Nasz artykuł o wzorach haori w Demon Slayer wyjaśnia je jeden po drugim.

Nie każdy nosi go w ten sam sposób. Rengoku zarzuca go na ramiona niczym pelerynę, Obanai pozwala rękawom zakrywać dłonie, a Gyomei nosi happi, krótszą kurtkę pokrytą buddyjskimi inskrypcjami. Tengen rezygnuje z haori i odcina rękawy swojej kurtki. Kanao z kolei nosi krótką białą pelerynę.

Hakama i spodnie pogromców demonów

Hakama to szerokie plisowane spodnie lub spódnica-spodnie, noszone na wierzchu kimono i wiązane w talii sznurkami. Był to strój samurajów, a później mężczyzn w strojach ceremonialnych. Istnieje kilka jego form. Umanori, hakama „do jazdy konnej”, rozdziela nogi. Ściślejsze tattsuke-hakama zwęża się na łydkach, co pozwala wsunąć dolną część w ochraniacze i biegać, nie zahaczając stopami o materiał.

To właśnie tę formę ściągającą się na łydkach wybrała armia do munduru pogromców demonów. Spodnie pozostają szerokie na udach, by zapewnić swobodę ruchów, i zwężają się niżej, pod ochraniaczami. Shinobu nosi je w bardzo ciemnym fioletowym kolorze, Muichiro – w morskim błękicie, a Kanao zastąpiła je plisowaną spódnicą, którą – jak się zdaje – skrócił Maeda, krawiec armii o wątpliwej reputacji.

Samurajowie z okresu Sengoku noszą inną formę. Yoriichi i jego brat Michikatsu, który stał się Kokushibo, ubrani są w długie kimono i czarne hakama typu umanori, wiązane w talii białym pasem samurajskim. Kokushibo zachowuje ten strój wojownika przez cztery stulecia: fioletowo-czarne kimono z heksagonalnymi wzorami, jakby nigdy nie opuścił swojej epoki. Nasz artykuł o Kokushibo, Pierwszym Wyższym Księżycu opowiada o bracie bliźniaku, który stał się demonem.

Ochraniacze, skarpetki tabi i sandały

Kyahan to materiałowe ochraniacze owijane lub wiązane wokół łydki, od kolana do kostki. Podróżni, wędrowcy i żołnierze nosili je, by wspierać nogę i chronić dolną część spodni. Prawie wszyscy pogromcy demonów je mają: białe u Tanjiro i Tomioki, żółte w trójkąty u Zenitsu, z motywem motyla u Shinobu. Obanai zastępuje je białymi bandażami, Sanemi – zapiętymi paskami.

Tabi to grube skarpetki z oddzielonym palcem, z kciukiem po jednej stronie, a pozostałymi czterema palcami po drugiej. Taki podział pozwala nosić sandały z paskami między palcami. Zori to płaskie sandały ze splecionej słomy, materiału lub skóry, które nosi większość postaci: białe z ciemnoczerwonymi paskami u Tanjiro, z granatowymi paskami u Giyu, z różowymi paskami wiązanymi w kokardę u Mitsuri, z fioletowymi paskami u Kokushibo.

Geta to drewniane chodaki, ustawione na dwóch zębach lub wysokiej podeszwie, które stukają o bruk. Najbardziej spektakularne są te Daki: jako oiran chodzi na wysokich, czarnych, trójzębnych getach, które wielkie kurtyzany nosiły podczas parad. Waraji z kolei to słomiane sandały wiązane wokół kostki, przeznaczone do długich wędrówek. Dwoje bohaterów odbiega od tej zasady: Kanao nosi zachodnie botki zapinane na sznurki do kolan, a Akaza chodzi boso, z łańcuchami czerwonych pereł na kostkach.

Maski i nakrycia głowy

W Demon Slayer twarz również jest strojem. Sakonji Urokodaki nosi czerwoną maskę tengu, górskiego geniusza o długim nosie, i nigdy jej nie zdejmuje. Według przewodnika postaci założył ją, ponieważ demony drwiły z jego zbyt łagodnej twarzy. Nosi ją wraz z niebieskim kimonem jinbei z chmurowym wzorem, skromnym strojem starego człowieka żyjącego samotnie w górach.

Dla swoich uczniów Urokodaki szyje maski lisa, które mają chronić ich przed nieszczęściem. To jedyna maska, jaką wytwarza, ponieważ lubi lisy. Tanjiro nosi swoją na boku głowy podczas Ostatecznej Selekcji, podobnie jak wcześniej Sabito i Makomo, a to właśnie po tych maskach demon o dłoniach z góry Fujikasane rozpoznaje uczniów swojego starego wroga. Talizman staje się śmiertelnym znakiem rozpoznawczym. Nasz artykuł o Sakonji Urokodakii, mistrzu w masce tengu opowiada o dawnym Filarze Wody.

W wiosce kowali wszyscy noszą maskę hyottoko, komicznej postaci o pyszczku w kształcie kopytka i krzywych oczach. Maska ukrywa tożsamość mieszkańców, aby demony nie mogły ich śledzić do wioski. Kakushi, cienia straż, zakrywają dolną część twarzy i głowy czarnym materiałem z tego samego powodu. Inosuke z kolei nosi wydrążoną głowę dzika, której oczy zmodyfikował, aby widzieć lepiej. Nasz artykuł o Hotaru Haganezuka, kowalu Tanjiro przedstawia najbardziej porywczego z nosicieli hyottoko.

Stroje demonów

Demony często zachowują ubrania z czasów, gdy były ludźmi, lub z okresu, w którym się zatrzymały. Muzan z kolei trwa przez wieki. Chory w czasach Heian nosił zwykłe białe kimono. Od ery Sengoku aż do spotkania z Hantengu widzimy go w czarnym kimonie o skromnych wzorach. W erze Taisho przyjmuje zachodni strój i kapelusz, a nawet ukazuje się w postaci kobiety w kimonie, aby zebrać Niższe Księżyce.

Akaza nosi krótki strój praktykującego sztuk walki, jest boso, wierny młodemu człowiekowi, który walczył gołymi rękami w dojo. Daki wciela się w oiran, z fryzurą przebitą szpilkami, warstwowymi kimonami i wysokimi geta. Tamayo, demonica, która zerwała z Muzanem, ubiera się jak zwykła mieszczanka. Każdy wybiera strój, który pozwala mu żyć wśród ludzi bez zwracania uwagi, albo wręcz przeciwnie, by robić wrażenie. Nasza strona o demonach z Demon Slayer przedstawia Muzana i Księżyce demoniczne.

Demony, z którymi pogromcy stykają się na początku serii, noszą resztki ubrań, podarte kimona, stroje chłopów lub podróżników. Ich strój to często wszystko, co pozostało z zapomnianego ludzkiego życia. Nasz artykuł o Muzanie Kibutsujim, pierwszym z demonów opowiada o tym, który ich wszystkich stworzył.

Noszenie tych ubrań dzisiaj

Haori jest najłatwiejszym elementem do noszenia na co dzień. Zakłada się je na koszulkę lub koszulę, pozostawia otwarte i wystarczy, by przywołać postać bez pełnego cosplayu. Sandały i tabi wymagają większego przyzwyczajenia: pasek między palcami przeszkadza przez pierwsze dni, a potem się o nim zapomina. Do cosplayu pogromcy demonów potrzebujesz munduru, białego pasa, ochraniaczy na łydki i haori, a nie zapomnij o mieczu: bez katana postać pozostaje niekompletna.

Jeśli chodzi o rozmiary, zmierz się i zaufaj rozmiarom na stronie produktu, ponieważ te ubrania często wypadają małe. Zbyt krótkie kimono lub haori od razu rzuca się w oczy, lepiej celować w nieco większy rozmiar. Stroje są dostarczane w ciągu 5 do 12 dni w zależności od miejsca zamieszkania, więc zaplanuj je z odpowiednim wyprzedzeniem przed konwencją. Nasz przewodnik po wyborze cosplayu Demon Slayer porównuje postacie według budżetu i pożądanego wyglądu.

Nasz dział cosplayu Demon Slayer gromadzi wszystkie stroje. Dla bohaterów nasza kolekcja cosplayu pogromców demonów zawiera mundury i haori, nasza kolekcja cosplayu demonów kimona Nezuko, Tamayo i Kokushibo, a nasz dział kurtek i haori pojedyncze elementy. Nasza strona o wszystkich postaciach z Demon Slayer pomaga wybrać, kogo wcielić.